وقتی هنوز نمیدانم چگونه «واقعیتام را میآفرینم»، میتوانم بنشینم و واقعیتی که میآفرینم را تماشا کنم؛ شاید کمکم سازوکار این کاری که ناخودآگاه اینهمه در آن وارد هستم را بشناسم.
معتقدم لازمهی وارد شدن در آزمایشِ یک نظریه، پذیرفتنِ آن است و تنها کاری که نتیجهی آزمایش میتواند به ارمغان بیاورد باورپذیرتر کردن آن است.
پ.ن: مرتبط با این نوشتهام.